«قطره ای از دریای تجربه» گفتگوی صمیمانه با استاد رضا خوشدل

«قطره ای از دریای تجربه» گفتگوی صمیمانه با استاد رضا خوشدل

زمانی که مقرر شد پروژه معرفی پیشکسوتان و اساتید گمنام سنگنوردی را آغاز کنیم واقعا در پوست خود نمی­گنجیدم چرا که افتخار هم صحبتی و استفاده از تحارب اساتید بزرگی را پیش رو داشتم.

پس از تماس اولیه و هماهنگی های لازم با توجه به برنامه کاری بسیار شلوغ و سفرهای متعدد استاد، موفق شدم قرار ملاقاتی را تعیین کرده و در تاریخ 22 خرداد95 پذیرای استاد گرامی و با اخلاق جناب آقای رضا خوشدل بودیم. تواضع بسیار زیاد استاد با وجود دنیایی از تجربه، ستودنی بود و زبان من الکن از بیان شخصیت بزرگ این استاد عزیز است.

در ادامه مصاحبه با استاد رضا خوشدل را می خوانیم:

iranclimbing

ضمن عرض سلام و تشکر از حضور شما پیشکسوت و استاد عزیز و بزرگوار؛ بسیار باعث مباهات و افتخار و خرسندی است که در خدمت حضرتعالی هستم؛ لطفا معرفی اجمالی از خودتان و سابقه ورزشی تان داشته باشید؟

بنده هم خدمت شما و مخاطبان شما سلام عرض می کنم. در ابتدا باید یادآوری کنم من پیشکسوت کوهنوردی نیستم و صرفاً یک مربی کوهنوردی هستم که 30 سال است به مربیگری مشغول هستم. شأنیت الفاظ باید رعایت شود و باید تمامی شرایط پیشکسوتی در یک فرد باشد تا او را پیشکسوت بنامیم نه اینکه به هر کسی که خواستیم و باب میل ما بود؛ این لفظ را نسبت دهیم. در هر حال بنده از این الفاظ و القاب نابجا استقبال نمی کنم.

من رضا خوشدل متولد 18/1/1351 هستم. از سال 1362 کار کوهنوردی و شروع کوهنوردی من با آقای طالبی که یک شخص روحانی بودند که در محله ما کار کوهنوردی می کردند؛ بوده است.

پس از آن حدوداً 2 یا 3 ماه اول با گروه کوهنوردی احد به مربیگری مرحوم حامد گلکار، استاد شهریاری و آقای ممقانی بودم و بعداً در باشگاه باباکوهی به مربیگری استاد عبداله عبداله زاده جذب شدم و تقریباً از سال 1363 فکر می کنم به صورت تخصصی کوهنوردی کردم و در سال 1369 اولین و جوانترین مربی کوهنوردی استان خراسان بودم.

در حال حاضر هم دارای مدرک مربیگری درجه 2 برف و یخ، سنگنوردی و کوهپیمایی هستم و مدرس رسمی فدراسیون کوهنوردی و صعودهای ورزشی می باشم.

در سایر رشته های ورزشی هم فعالیتی داشته اید و مقامی کسب کرده اید؟

دوران راهنمایی و دبیرستان در رشته دو میدانی، هندبال و کشتی فعالیت می کردم. فعالیت درکشتی خیلی کمتر از هندبال و دو میدانی بود ولی در رشته های دو میدانی و هندبال دارای مقام تا سطح استانی هستم و حدودا 15 حکم دومیدانی و هندبال هم دارم. ولی در کل همه این رشته ها بیشتر شبیه بازی بودند و از همان دوران طفولیت یعنی از دبستان کوهنوردی می کردم بصورتی که در کلاس های مدرسه معلم ها می شناختند و نشانی می دادند که جمعه در فلان منطقه کوه بودی!

چرا ورزش کوهنوردی و گرایش سنگنوردی را انتخاب کردین؟

خب همانطورکه می دانید زیر شاخه های زیادی در کوهنوردی داریم که اصلی ترین آنها، سنگنوردی و یخ نوردی است و کسی که این دو رشته را نداند اصولا کوهنورد محسوب نمی شود.

البته از این زیرشاخه ها، غار نوردی که ملحق شده به کوهنوردی را مد نظر ندارم. چون غارنوردی، یک رشته دانشگاهی و مجزا است ولی چون تکنیک ها و افرادی که به سمت غارنوردی گرایش دارند عمدتاً کوهنوردها هستند؛ بعنوان زیرمجموعه کوهنوردی از آن یاد می شود.

ولی اینکه چرا سنگنوردی را انتخاب کردم باید بگویم من آدم اکتیو و ماجراجویی بودم و هستم و چیزی بجز سنگنوردی و یخنوردی این ماجراجویی من را اقناع نمی کرد و هیچوقت من با یک فعالیت پیاده روی عادی راضی نمی شوم و من از سن پایین سنگنوردی را با گوشت و پوست و استخوان لمس کردم و انجام میدهم.

چه مسیر هایی را در طی این سالیان فعالیت سنگنوردی گشایش کرده اید؟

بیشتر فعالیت من در منطقه علم کوه و خراسان بوده است؛ علیرغم اینکه من در سراسر ایران سنگنوردی کردم و تقریباً می توان گفت در ایران دیواره ای نیست که من صعود نکرده باشم ولی بیشترین گشایش مسیرها در منطقه علم کوه و اخلمد بوده است.

در منطقه اخلمد حدودا 50 مسیر بیش از یک طول طناب داریم که تقریبا نیمی از این مسیرها را من بهمراه شاگردان، دوستان یا اساتید خودم گشایش کردم که هنوز کسی در این محدوده رکورد وارد شده باشد.

در منطقه علم کوه هم شاخص ترین گشایش های بنده دیواره نگین، دیواره شاخک، دو مسیر در مسیر هفت خوان هستند و بنده رکورد بیشترین گشایش را در منطقه علم کوه دارم.photo_2016-06-21_18-28-40

در خارج از کشور مسیری هست که علاقه داشته باشید صعود کنید؟ چرا؟

در خارج از کشور؛ علاقه دارم و از امسال تلاش خواهم کرد که روی مسیرهای ناشناخته کار کنم. همانطور که در جریان هستید در هند، منطقه هیمالیا یا حتی ایران مناطق و قلل زیادی وجود دارند که هنوز صعود نشده و گشایش مسیری در آنها انجام نشده و اگر هم شده در فصل زمستان نبوده و خیلی جا برای کار کردن در این مناطق وجود دارد.

همچنین تمام کشور پاکستان و منطقه اسکاردو برج های عالی و بی نامی دارند که هنوز صعود نشده اند.

من اصولا از کار تکراری خوشم نمی آید و کاری را باید انجام دهم که با استفاده از دانش و جوهره خودم باشد نه راهی که بطور مثال قبلا یک فرانسوی یا یک آلمانی رفته باشد و راهی را میروم که دوستش داشته باشم و خودم طراحی کرده باشم چراکه تجربه ام در راه های جدید است و کارهای تکراری در کارنامه ام نیست و پا در منطقه ای می گذارم که قبلاً کسی صعود نکرده باشد.

علت عدم پوشش خبری صعود ها و گشایش های شما چیست؟

زمان و نحوه کاری ما با الان خیلی متفاوت تر بوده و هست. ما یک دوربین عکاسی داشتیم که نهایتا 36 تا فیلم داشت و ما خیلی خساست و دقت داشتیم که چگونه این تعداد کم را استفاده کنیم.

و نکته دیگری از گذشته به ما به ارث رسیده بود که شکسته نفسی کنیم و کارها را پنهانی انجام بدهیم و حتی کارهایمان را ننویسیم که این کار الان می توانم بگویم که کار علمی نبود چون کار علمی این است که در زمینه کوهنوردی کاری که انجام میدهید بنویسید و بازخوردهایش را ببینید و اشتباهات و خطاها را متوجه شوید. این کار میتواند هم مشوق باشد و هم اینکه باعث درس گرفتن افرادی از تجارب شما باشد.

مقداری هم کم کاری از سمت ما بود. و از طرف دیگر جامعه پذیرای کار ما نبود؛ چون کار ما پرمخاطره بود همه با ترس و دلهره به آن نگاه می کردند ولی وقتی برنامه به پایان می رسید، تعریف و تشویق بود. مثلاً اولین صعود انفرادی من روی دیواره علم کوه که چهارمین در ایران و در زمان خودش سریعترین بود؛ هیئت وقت هیچ امکانات و وسیله ای در اختیار من نگذاشت ولی وقتی با موفقیت بازگشتم در روزنامه چاپ شد جوان شایسته خراسانی توانست دیواره علم کوه را بصورت انفرادی صعود کند که من هنوز بریده جریده آن زمان را دارم.

بعبارتی شاید هم حق داشتند و مقداری ترس و دلهره از باب حوادث منطقی بود ولی خود ما هم کم کاری کردیم و مقصریم. لیکن خودم از ابتدا تا الان هر برنامه ای که رفته ام گزارش برنامه را بصورت مکتوب دارم و در دفتر گزارشم ثبت کرده ام و با اشرافی که دارم به جرئت ادعا می کنم آرشیوی که من در حوزه کتاب، نقشه، ابزار و لوازم کوهنوردی دارم در ایران نمونه ندارد.

معروف است هزینه های سنگنوردی بسیار زیاد است و خب این مسئله واضح و مبرهن هم هست. هزینه صعودها و گشایش هایی که انجام دادید و در برنامه آتی دارید که انجام بدهید را چگونه تأمین میکنید؟ آیا اسپانسری دارید و یا اینکه از جیب خودتان هزینه می کنید؟

از 100 درصد هزینه برنامه های من تابحال شاید 5 درصد را گروه ها، باشگاه ها، هیئت و برخی موارد افراد کمک مالی کردن و مابقی را خودم و افراد حاضر در برنامه، هزینه کرده ایم. قدیم که وضعیت مالی خیلی بدتر از الان بود که من وقتی می خواستم یخنوردی کنم، لوازم سنگنوردی را می فروختم و زمانی که می خواستم سنگنوردی کنم لوازم یخنوردی را می فروختم. یا برای صعودهای زمستانی با امانت گرفتن لوازم از اطرافیان این کار را انجام می دادم.

ولی در کل با این صحبت که سنگنوردی ورزش پرهزینه ای است مخالفم چون این تجهیزات نیست که باعث صعود فرد می شود و جوهره و جسارت فرد باعث توان صعود و انجام کارهای متمایز می شود.

لطفاً ماجرای صعود انفرادی علم کوه را برای ما تعریف کنید؟

در سال 73 اولین بار بهمراه حسین امانی به علم کوه رفتم و قصدم این بود که مسیر فرانسوی های دیواره علم کوه را بصورتFree Solo صعود کنم.

من حدوداً ساعت 7 صبح صعود رو در مسیر شروع کردم و دوربین عکاسی را به حمید آقای اولنج دادم که از من عکس بگیرند و بعد گفتند به قدری سریع صعود کردی که نتوانستم عکس بگیرم. من در زمان 2 ساعت و 45 دقیقه مسیر فرانسوی ها را صعود کردم و از قیف بیرون آمده و به قله رسیدم. در طول مسیر از 7 میخ استفاده کردم تا صعودم را انجام دادم و 45 دقیقه از زمان عنوان شده استراحت در مسیر بود.

احساسی که در اولین صعود انفرادی علم کوه داشتید را می توانید برای ما بیان کنید؟

الان که بر میگردم و به گذشته نگاه می کنم، می بینم که حرکت خیلی دیوانه واری بود چون من کتانی سنگ نداشتم و با اسپورتکس صعود می کردم ولی وقتی صعود می کردم حواسم به پایین نبود و فقط جلو را می دیدم و به کادری در حدود 2 متر در 2 متر نگاه می کردم و به هیچ چیز دیگری فکر نمیکردم. در کل اصلا فکر نمی کردم و خیلی بیباکانه و در عین حال باقدرت صعود می کردم؛ یعنی تمرینات و آمادگی جسمانی در اوج بود و در سن 22 سالگی که در اوج جوانی بودم.

اگر راحت بگویم، در آن زمان با توجه به شرایط سنی قصد مطرح کردن خودم را داشتم و صرفاً به مشهور شدن فکر می کردم و بهمین علت برای اولین بار و بدون هیچ صعود قبلی یا آماده سازی این مسیر اقدام به این کار کردم.

ولی کلاً برای من مهم این بوده و هست که این کار را خودم دوست داشتم انجام بدهم و انجام دادم و هیچ اهمیتی ندارد و نداشت که دیگران در اینباره چه بگویند؛ کما اینکه خیلی از اطرافیان بعد از این صعود، باور نمی کردند که این صعود را انجام داده باشم تا از زبان شاهدان عینی شنیدند که من مسیر فرانسوی ها را انفرادی صعود کرده ام.

شاید هم میخواستم قدرت بدنی و آمادگی جسمانی خودم را به رخ بقیه بکشم و نمایش بدهم.photo_2016-06-21_18-28-39

لطفاً درباره تعداد کتاب های خودتان و اینکه چه تعداد است و با چه موضوعاتی چاپ شده و شیوه نگارش این کتاب ها جمع آوری بوده یا صرفاً بر مبنای تجربیات و اطلاعات اکتسابی بوده است کمی بیشتر توضیح بدهید؟

من از ابتدای کوهنوردی علاقه خاصی به کتاب داشتم و اولین نوشته هایم گزارش برنامه های خودم بود. در سال 1370 گاهنامه اخلمد رو برای هیئت کوهنوردی منتشر کردم و بعد از آن دیگر همکاریم در این زمینه را با هیئت قطع کردم و 4 شماره دیگر خودم منتشر کردم که بعلت مشکلات مالی بیشتر نتوانستم ادامه بدهم و این کار متوقف شد. و آخرین شماره هم ویژه گرمازدگی بود که دکتر فیروزه کمک شایانی در این زمینه داشتند.

در سالهای بعد تحقیقات گسترده ای انجام دادم که حاصلش مطالبی پیرامون تاریخچه کوهنوردی خراسان، غارهای خراسان، آبشارهای خراسان، آثار تاریخی خراسان شد که حاصل حدود 6 سفر 15 تا 25 روزه که با وسیله شخصی انجام شد و مطالعات و حاصل تحقیقاتمان شد “کتاب غارهای خراسان” و “کتاب آبشارهای خراسان” که ویرایش شده ولی منتشر نشده است.

اولین کتابی که چاپ کردم “کتابشناسی کوهنوردی، غارنوردی و کویرنوردی ایران” است که حاصل 5 سال کار تحقیقاتی در کتابخانه های مختلف کشور از جمله کتابخانه ملی ایران است که تمام کتب رو مطالعه و بررسی کردم و کتاب فوق چاپ شد.

کتاب دیگری که 90 درصد کارش انجام شده و مشغول ویرایش فنی آن هستم کتاب “چگونه کوهنوردی را آغاز کنیم” و کتاب دیگری که با عنوان “100 تکنیک فراموش شده در کوهنوردی” که کتاب های خوبی هستند و انشاءا… به زودی چاپ خواهند شد.

کتاب دیگر من “کوهنوردی در خراسان” است که تمام مسیرهای صعود کوه های استان خراسان را بهمراه نفطه گذاری GPS دربردارد.

وبلاگی دارید که تا سال1391 فعال بوده و ظاهراً شامل دلنوشته های شما می شود. میخواستم بپرسم با توجه به حجم مخاطب خوبی که داشتید فعالیت وبلاگ چرا ادامه پیدا نکرد؟

من کلاً آدم عملیاتی و اجرایی هستم و پشت میز نشین نیستم و زیاد هم نمیتوانم با دنیای مجازی ارتباط بگیرم و باید افراد را لمس کنم و در شرایط خاص خودش تست کنم تا ارتباط بگیرم.

در رابطه با مطالب باید بگویم تمام متونی که می نویسم زاییده ذهن خودم است و به هیچ عنوان اهل کپی کردن مطالب نیستم.

علت ادامه ندادن فعالیت وبلاگ هم بیشتر کمبود وقت من و البته صحبت های نامناسب و حاشیه ای که در اینباره شد و خوشایند من نبود، بود. ولی در آینده احتمالا این کار را با هدفگذاری مشخصی که دارم؛ ادامه بدهم.

کمی خصوصی تر میخواهم وارد بشم و سوالی بپرسم که مشکل عمده دوستان فعال در کوهنوردی و سنگنوردی هست. فاصله و عدم حضور شما درکنار خانواده، مشکلی برای شما بوجود نیاورده است؟

کوهنوردی یک ماجراجویی پر مخاطره است نه یک ورزش ابتدایی و ساده و به قول همینگوی به جز کوهنوردی، اتومبیلرانی و گاو بازی بقیه رشته ها شبیه بازی هستند. طرف مقابل شما در کوهستان هیچ منطقی ندارد پس شما باید منطقی باشید. در طبیعت منطق خاص طبیعت حاکم هست و در مقابله با طبیعت ما هیچ نیستیم پس باید عاقلانه و منطقی برخورد کنیم.

نکته بعد اینکه میتوان گفت کوهنوردی یک ورزش خودخواهانه است چون گاهی خیلی خودخواهانه حقوق افراد اطرافمان را نادیده می گیریم برای اینکه به هدفم خودمان برسیم و این اشتباه است ولی مسلماً من هم در مقاطعی این کاستی ها را داشته ام لکن توصیه می کنم با مدیریت کردن روابط، حقوق اطرافیان مخصوصاً خانواده را ادا کنیم چون کوهنوردی خودخواهانه و نادیده گرفتن حقوق اطرافیان یک نوع بی اخلاقی هست.

photo_2016-06-21_18-28-44

آیا در طول این سال ها که به سنگنوردی مشغول هستید دچار حادثه شده اید؟

می توانم بگویم تابحال هیچگونه شکستگی نداشتم و کلا فقط 2 جراحت داشتم یکی در منطقه سیستان و بلوچستان زمانی که دیواره گرآشخان را با دوستان همان منطقه، آقای تولیت، علی سرگزی و مهدی طبسی صعود می کردیم در مسیری تراکم ریزی گذاشتم و زمانی که عبورکردم از مسیر گیره شکست و پاندول شدم که جراحاتش روی ساعد دستانم باقی است.

یک مورد هم در علم کوه زمانیکه اولین صعود انفرادی را داشتم، در مسیر برگشت روی یخ سر خوردم و کنار انگشت کوچک دست چپم باندازه حدوداً 5 سانتی متر پاره شد که بخیه زدم و هنوز هم اثرش باقی است.

یک بار هم در برنامه زمستانی علم کوه در سال 72 بهمن زده شدم که خوشبختانه نجات پیدا کردم.

سنگنوردی را در یک جمله معرفی کنید؟

سنگنوردی یک رقص موزون است که ریتم دارد حتماً آگاهانه و با دانش است و چاشنی اصلی آن لذت است.

در توضیح لذت باید اضافه کنم که لذت از ارتباط با سنگ و انجام سنگنوردی مطرح است نه لذت نمایانده شدن به دیگران و بازی های دیگر.

سخت ترین مسیری که در آن فعالیت داشتید کدام مسیر بوده است؟

من زیاد بر روی مسیرهای سخت کار کردم و هر مسیری در فصول مختلف، متفاوت است. ولی سخت ترین صعودی که داشتم دیواره ملکوه بوده که با بکاربستن تمام دانش و تجربه و تخصصم توانستم صعود خوبی بر روی آن مسیر داشته باشم.

از شما درخواست میکنم خلاصه ای از تجربه30 ساله خودتان به افرادی که تازه می خواهند وارد این رشته بشوند بفرمایید؟

کوهنوردی فرصت طلایی و بی نظیری برای عبادت و تفکر است و در این مورد شک نکنید که در طبیعت فرصت عالی خلوت بین خود، کائنات و خدا را دارید و این فرصت را قدر بدانید. از مسیری که حرکت می کنید درس بگیرید و لذت ببرید و فقط به فکر عبور از مسیر و رسیدن به قله نباشید.

اگر وارد عرصه مربیگری شدید بهترین فرصت را برای محبوب شدن و دلربایی و ارتباط گرفتن با انسان ها دارید. پس باید فوق العاده متواضع، بااخلاق، انسانی، در کمال احترام و مسئولانه برخورد کنید تا جایگاه والای مربی را به بهترین شکل به سایرین نمایش دهید تا همه بتوانند به شما بعنوان الگوی یک مربی خوب نگاه کنند و از شما الگو بگیرند و بدانید که در شأن یک مربی کوهنوردی نیست که هر واژه یا لفظی را بر زبان بیاورد یا هر برخوردی را داشته باشد.

بعنوان یک فرد که 30 سال کوهنوردی حرفه ای کرده و اگر راحت بگویم تمام پتانسیل خود را در راستای اعتلای این ورزش صرف کرده، چه توقعی از مسئولین برای ادای حق این ورزش و بزرگان آن دارید؟

مسئولین مستقیم مثل رئیس هیئت و یا فدراسیون تمام زحمت خودشان را کشیدند و باید ما خودمان کمک کنیم به این مسئولین و تمام اختلافات را کنار بگذاریم و به وجه اشتراکمان که کوهنورد بودنمان است بپردازیم تا بتوانیم افراد بیشتری را جذب این ورزش کنیم.

ولی در حوزه مسئولین بلند پایه باید بگویم بزرگترین ایراد این است که نمی دانند این ورزش چیست و اهمیت همگانی شدن این ورزش را درک نکرده اند.

به طور مثال در تمام حوادث غیرمترقبه کوهنوردان هستند که میتوانند به مردم کمک کنند چون یک کوهنورد آموزش دیده است چگونه در شرایط سخت و با امکانات کم خودش و دیگران را حفظ کند و به نظرم در کنار شنا و تیراندازی و اتومبیلرانی که باید همگان بدانند؛ اصول کوهنوردی را هم باید همه اقشار بدانند.

از مسئولین خواهشمندم به کسانی که در این زمینه زحمت می کشند و فعالیت می کنند و آموزش می دهند حداقل به اندازه یک معلم احترام بگذارند.

اگر بخواهید تشکر ویژه ای داشته باشید از چه کسانی تشکر می کنید؟

من دستان رضا طالبی را می بوسم به پاس اینکه دست من را گرفت و با کوه و کوهستان آشنا کرد.photo_2016-06-21_18-28-41

من تشکر ویژه می کنم از عبداله عبداله زاده معروف به بابا کوهی که من را با دنیای کوهنوردی فنی آشنا کرد.

من تشکر ویژه می کنم از جواد راستی که برای اولین بار من را به علم کوه برد و با فنی ترین کوه ایران آشنا کرد و دنیای کوهنوردی من را متحول کرد.

یادی میکنم از استاد بسیار عزیزم عباس جعفری که دنیای کوهنوردی نوین را به من معرفی کرد.

تشکر می کنم از محسن نوری که دو سال مستمر با او سنگنوردی می کردم و چیزهای خوبی از وی یاد گرفتم.

یادی می کنم از فریدون اسماعیل زاده که بلحاظ اخلاقی خیلی مسائل از او آموختم.

یاد می کنم از محمد نوری که همیشه برای من اسوه اخلاق بوده و خیلی نکات خوبی ازش یاد گرفتم.

و پوزش میخوام از تمام کسانی که باهاشون کوه رفتم اگر بداخلاقی کردم، اگر کج خلقی کردم ، اگر بچه گانه فکر کردم و یا اگر آنها رو به هر نحوی آزرده خاطر کردم.

مهمترین چیز برای من این هست که بهترین ها رو در کوهستان پیدا کردم و امیدوارم بتونم هنوز هم در این رشته خدمتگزار باشم.

فکر میکنید تعالیم و پایه های کوهنوردی و سنگنوردی در بهبود شرایط جامعه و خانواده چقدر موثر هست؟

اصولا ورزش شرایط روحی و روانی انسانها رو بهبود می بخشد و اگر این ورزش گروهی باشد مطمئناً تأثیر بیشتری خواهد داشت چون فرد تقسیم کار، از خود گذشتگی، درست کار کردن، انسانی رفتار کردن، حق شناسی و مدیریت و اخلاق خوب را می آموزد و در اجتماع پر رنگ تر، شاداب تر و بهتر وارد می شود.

این را هم بدانید که اگر کسی حتی به بهانه های خیلی کودکانه هم وارد کوهنوردی شده باشد، بصورت کاملاً ناخواسته بهره های اجتماعی و مثبت کوهنوردی را خواهد برد چون حضور در یک جمع واحد شما را به آن سمت سوق می دهد.

در پایان اگر نکته یا صحبتی دارید که لازم می دانید ذکر کنید استفاده می کنیم.

درحال حاضر طیف گسترده ای از آقایان و خانم ها جذب کوهنوردی شدند و لازم میدانم توصیه هایی برادرانه به این عزیزان داشته باشم:

اولین توصیه اینکه حتماً گروهی کوهنوردی کنید و جذب باشگاه های رسمی و با مربیان کارآزموده بشوند.

نکته بعد اینکه حتماً کوهنوردی را کلاسیک و در کلاس های مصوب فدراسیون آموزش ببینند و بدانندکه شتابزدگی باعث آسیب می شود و باید برای رسیدن به مدارج بالای کوهنوردی و سنگنوردی مراحل را پله پله طی کرد.

توصیه می کنم هرگز بدون تجهیزات و بی گدار به آب نزنید چون همه اصول را هم که شما رعایت کنید طبیعت منطق خود را دارد پس ما باید عاقلانه تر و با فکر بیشتر رفتار کنیم.

و بعنوان نکته پایانی:

از محیط زیست مسئولانه و بدون تخریب استفاده کنید و در بازگشت چیزی جز رد پای خود به جا نگذارید تا هم محیط زیست حفظ شود و نسل آینده هم بتوانند از این محیط استفاده کنند. ضمن اینکه به حقوق اهالی بومی مناطق مزبور احترام بگذاریم تا دید مردم به کوهنوردان دید مثبت و خوبی باشد.

در پایان از شما استاد عزیز و بزرگوارم نهایت تشکر را دارم و امیدوارم سالیان سال با عزت و سلامتی زنده باشید و ما هم بتوانیم از تعالیم و تجربیات ارزشمند شما استفاده کنیم. و از اینکه علیرغم مشغله های زیاد کاری وقت خود را در اختیار ما گذاشتید بسیار سپاسگزارم.

پایگاه خبری صعودهای ورزشی ایرانیان ـ محمد ناصر اصولی

 

درباره نویسنده

tabahor
tabahor 5 نوشته ها

کارشناس IT مدرس زبان انگلیسی فعال در زمینه کوهنوردی و سنگنوردی مدرس در زمینه روانشناسی و مهندسی فروش و مارکتینگ

دیدن این پست ها هم خالی از لطف نیست!

اخبار داخلی ۰ نظر

مرحله اول دوره مربیگری درجه یک صعودهای ورزشی پل خواب/ تیر 1395

به آگاهی می‌رساند؛ کارگروه صعودهای ورزشی فدراسیون در راستای توسعه پایدار و همچنین رشد و گسترش کمی و کیفی همه‌جانبه صعودهای ورزشی، در نظر دارد مرحله اول دوره مربیگری درجه

اخبار داخلی ۰ نظر

فینالیست‌های شانزدهمین دوره مسابقات سنگ نوردی قهرمانی کشور / سرطناب

مرحله مقدماتی شانزدهمین دوره مسابقات سنگنوردی قهرمانی کشور سرطناب رده سنی جوانان و بزرگسالان (مردان) گرامیداشت روزجوان و میلاد مسعود حضرت مهدی (عج) و آزاد سازی خرمشهر در «سمنان» آغاز

اخبار ۰ نظر

سالگرد گشایش مسیر ایرانیان «مالزی»

به گزارش ارسالی از محمود قویدل سرپرست تیم گشایش مسیر ایرانیان، به بهانه سالگرد گشایش مسیر ایرانیان در جزیره تیومان کشور مالزی و دیدار با دوستان سنگنورد و هماهنگی های

۰ نظر

بدون نظر!

شما میتوانید اولین نفر باشید در نظرات این نوشته!

لغو پاسخ

*

code