در پی برگزاری هفدهمین دوره رقابت های سنگنوردی جامفجر که به میزبانیشهر همدان برگزار شد؛ اعتراضاتی مبنی بر عدم وجودگیره های استاندارد در مسیر رشته سرعت صورت گرفت و سنگنوردان حاضر خواستاربرگزاری مجدد این رشته شدند.
قهرمانان رشته سرعت ناکام اصلی این مسابقات بودند که همین امر هم باعث شد حمیدرضا توزنده جانی هم در نامه اعتراضی خود این موضوع را بیان کرده و همچنین دختران سنگنورد هم لب به اعتراض گشوده و با نوشتن نامه وجمع آوری امضاء از دیگر شرکت کنندگان خوستار برگزاری مجدد آن شوند.
نکته قابل توجه دیگر اینمسابقات، اعتراض آقای امین عباسی از طراحان خوب کشورمان به نحوه برگزاری این مسابقات بود.
متن اعتراض آقای عباسی:
از چی بگم؟؟!!
-از قوانین دست و پا گیر که کاملاً ذهن ورزشکار رو در گیر حاشیه میکنه و در جلسه فنی جهت سهولت کار وضع میشه؟؟!!
-از طراحی و باز کردن مسیرها در هنگام صعود ورزشکاران در مسابقاتی که بزرگترین رویداد صعودهای ورزشی کشور است و شعار “به سوی المپیک ٢٠٢٠” را به دوش میکشد،
قبل از اعلام نتایج و با ایمپکت دریل با حضور طراحان بزرگ کشور
-از رئیس هیات داوری که با ثبت نام پیش از مسابقه و پذیرش نه تنها در جلسه فنی “تایم تیبل” مسابقه رو اعلام نکرد بلکه دو بار برنامه عوض شده و هنوز طبق برنامه پیش نمیره؟!
رئیس هیات داوری به مسئول قرنطینه شدن و تغذیه پخش کردن بین داوران نیست؟
-واقعاً به اون جا رسیدیم که کسی که تفاوت بین “تشویق” و “تقلب” رو نمیدونه باید همچین پستی داشته باشه؟
یعنی وقتی به ورزشکار و هم تیمی خودت اجازه نداری بگی “قبل از صعود روی گیره ها فرچه بزن؟”
امیدوارم بتونیم برای هر چه بهتر برگزار شدن هجدهمین دوره این مسابقات در سال آینده و یک سال نزدیک تر شدن به المپیک جوانان ٢٠١٨ بوینس آیرس و المپیک ٢٠٢٠ توکیو این نواقص برطرف بشه.
نامه اعتراضی دختران سنگنورد رشته سرعت:
با سلام واحترام؛
نظر به برگزاری هفدمین دوره مسابقات انتخابی جام فجر در رشته سرعت، بدین وسیله اعتراض خود را نسبت به برگزاری این دوره از رقابت ها بر روی گیره های غیراستاندارد وپایین آمدن کاملاً واضح سطح کیفی مسابقات براساس آمار پاندولی ها، رکوردهای بالا ونامناسب وعمل نکردن چندین مورد سنسور وعدم توجه به اعتراضات مکرر شرکت کنندگان قبل از شروع برگزاری مسابقات سرعت اعلام می داریم وخواستار برگزاری مجدد مسابقات سرعت از (مرحله یک شانزدهم) بر روی گیره های استاندارد ودیواره مناسب استاندارد با توجه به اهمیت این دوره از رقابت ها می باشیم.
با توجه به اهمیت این رشته در کسب مدال برون مرزی وجایگاه ویژه آن در رنکینگ جهانی از فدراسیون مربوطه خواهشمند حمایت بیشتر وتصمیم گیری جدی در خصوص برگزاری هر چه سریعتر وبا کیفیت تر رقابت های قهرمانی کشور سرعت هستیم.
دیدگاه آقای توزندجانی:
مسابقات جام فجر آقایان باهمه تلخی و شیرینیهاش به اتمام رسید؛
به همه مدال آورها تبریک میگم
اضافه شدن گرایش اورال شرایط خاص و سنگینی رو به شرکت کننده ها و بخصوص کادر اجرایی مسابقات تحمیل کرد ولی نکته قابل توجه این مسابقات در گرایش سرعت اتفاق افتاد این بار قلب گرایش سرعت ما خوب نتپید.
بایک نگاه ساده به تایمهای ثبت شده راحت میشه فهمیدیه اشکالی وجود داره… دلیلش چی میتونه باشه؟
چی باعث شد انقدر آمار پاندولی این مسابقه بالا باشه؟
چی باعث شد تا این حد رکوردهای ملی پوشان سرعتمون ضعیف باشه؟
و مهمتر از همه چه راه کارهایی برای تکرار نشدن این شرایط میتونیم داشته باشم؟
قطعا برگزار شدن مسابقات سرعت بر روی گیره های غیر استاندارد مهمترین دلیل افت سطح مسابقات بود، مسابقه ای که میتوانست بر روی گیره استاندارد برگزار شود.
هرچند ایرادهای مکرر سنسور مسابقات و عدم تجربه کافی داور آغازگر مسابقات در امر استارت دهی نفرات بی تاثیر نبود.
البتهیک مسابقه دهنده باید توان سازگاری با هر شرایطی رو داشته باشه اما کاش بیاد داشته باشیم که ما برای کسب مدال بین المللی و حتی کسب سهمیه المپیک داریم برنامه ریزی میکنیم و آماده شدن برای چنین رویدادهای مهمییعنی داشتن علم و امکانات روز دنیا
خیلی از ملی پوشان سرعتی کار ما تا حد ممکن برای این امر تلاش و هزینه کرده اند که مهترین آن دیواره و گیره استاندارد می باشد تا هرچه بیشتر به شرایط مسابقات جهانی نزدیکتر باشند.
اتفاقی که در این مسابقه مهم افتاد گواه این امر نبود، نباید این مسابقه جای آزمونو خطا قرار میگرفت.
برام خیلی سخت بود دیدن اشکهای ملی پوشانی که واقعا برای این مسابقه سخت ترین تمرینات رو پشت سر گذاشته بودن ولی علی رغم آمادگی بالا به امکانات از رده خارج باختند و این شکست برای خیلی ها سنگین بود.
از فدراسیون محترم تقاضا دارم آنالیز فنی سطح کیفی و کمی این مسابقات رو با استفاده از تجربیات مربیان و قهرمانان به نام این گرایش برگزار نماید و تصمیمات لازم را جهت پیشرفت و گسترش سطح سنگنوردی کشور مبذول نماید.
باتشکر
حمیدرضا توزنده جانی
سخن پایانی
این اعتراضات مطرح شده و نامه های ورزشکاران و صاحب نظران این رشته در ایام مسابقات منتشر شد و امید بود که حداقل جوابی در توجیه و یا با هدف آرام کردن فضای موجود و تقویت روحیه ورزشکاران از سوی فدراسیون ارائه گردد. ولی متاسفانه هیچگونه واکنشی به این صحبت ها نشان داده نشد.
حال مسابقات به پایان رسیده و با تمام اشکالات و نقاط ضعف و قوت فقط نتایج این مسابقات باقی می ماند ولی نکته قابل توجه در این موضوع این است که سنگنوردان کشور ما هدف حضور در المپیک 2018 بوینس آیرس و 2020 توکیو را در سر دارند و مطمئنا از این هدف والا دست برنخواهند داشت لکن باید توجه داشت که این سبک مسابقات با این میزان از اشکالات و اعتراضات کمک به این هدف والای ملی است و یا اینکه مانعی بزرگ و دغدغه ای تأثیرگذار و عامل تضعیف روحیه سنگنوردان کشورمان برای حضور در مسابقات جهانی پیش رو خواهد بود؟
با سلام
به عنوان یکی از داوران جام فجر اخیر، با تائید و مشورت سرداور مسابقات، توضیحاتی در رابطه با انتقادات وارد به بخش داوری مسابقه خواهم داد. اما قبل از اون، لازم می دونم یک نکته ای رو یادآوری کنم: تایم تیبل فشرده ی مسابقات با توجه به فشار شدیدی که به ورزشکار، طراح و داور های مسابقه آورده بود، به هیچ وجه مورد تائید داوران نبوده و نخواهد بود (البته استقبال بی‌سابقه ورزشکاران نیز بر فشردگی تایم تیبل مسابقات افزود). در این مورد امیدوارم داوران به عنوان تنظیم کننده ی این تایم تیبل و مدیریت کننده ی اون متهم به بی توجهی و اهمال نشوند. زمانی که برای برگزاری مسابقه فقط ۵ روز مقرر شده، تنها راه جلوگیری از فشردگی بیش از حد مسابقه دو مرحله ای کردن مسابقات هست، که با توجه به دو مورد، این تصمیم گرفته نشد: ۱- با توجه به اینکه مسابقات به صورت آزاد برگزار می شد، نوجوانان و جوانان انگیزه کمتری برای ورود به مرحله بالاتر داشتند. (یعنی با سه مرحله ای بودن با توجه به اینکه تعداد شرکت کننده بیشتری میاد مرحله نیمه نهایی، احتمال قرار گیری رده های سنی پایین تر در مرحله نیمه نهایی بیشتر بود و انگیزه ای بود برای تلاش بیشتر و کسب تجربه بیشتر) ۲- اکثر مسابقات داخل کشور به صورت دو مرحله ای برگزار میشه، حالا که فرصتی هرچند اندک پیش اومده که مسابقات به صورت سه مرحله ای (حتی به صورت بسیار فشرده) برگزار بشه و حالا که داوران و طراحان کلیه تلاششون رو برای برگزاری همچین مسابقه ای به کار گرفتند، ورزشکاران نیز به ناچار می بایست قسمتی از این فشار رو متحمل بشند. (و امیدواریم مسابقات آتی نیز به صورت سه مرحله ای اما با زمان بیشتر برگزار بشه) هم چنین برای تغییر هرچه کمتر تایم تیبل هر چه در توان داشتیم گذاشتیم، اما با چنین حجمی از کار، این مقدار بی توجهی میزبان و این مقدار از ناهماهنگی، نتیجه ای بهتر از این میسر نشد. فقط برای کمی واضح تر شدن موضوع به این اکتفا می کنم که در زمان پذیرش آقایان و جلسه فنی، بنده که داور رده بند بودم و مسئولیت هایی در اون لحظه داشتم به همراه سایر داور های خانم رو، از سالن مسابقه بیرون کردن تا هماهنگی های لازم با حراست انجام بشه، یعنی تا اون زمان اقدام نشده بود!!! تایم تیبل قبل از جلسه فنی آماده شده و روی برد اعلانات خورده بود. اما بهتر بود که به تعداد بیشتری پرینت بشه و در جاهای مختلف نصب بشه، که به دلیلی که گفتم انجام نشد.
به هر حال امیدوارم اعتراضات و پیگیری ها به نتیجه برسه.
اما داوری:
در رابطه با تایم تیبل فشرده و بازکردن مسیرها حین صعود نفرات آخر:
تمامی کادر داوران مخالف این کار بودند. اما ظاهرا به علت تایم تیبل فشرده چاره ای جز سیو کردن این ۵۰ دقیقه زمان نبود. اولین مسابقه ای نبود که این اتفاق می افته، حتی به گفته ای در برخی در مسابقات خارجی، اما اتفاق کاملا ناخوشایندیه، امیدوارم آخرین مسابقه باشه، و در حد توان خودمون بیشتر از گذشته مخالفت خواهیم کرد.
مسئولیت رئیس هیئت داوری در رابطه با تغذیه داوران:
شاید عجیب به نظر بیاد، اما بر طبق بند هشتم شرح وظایف رئیس هیئت داوری، منتشر شده در سایت ifsc و همین طور ترجمه شده در سایت فدراسیون، از وظایف رئیس هیئت داوری هست که:
Makes sure that food and beverages are provided for the judging team.
در این رابطه اضافه کنم که در مرحله مقدماتی مسابقه بولدر، داوران مسیر، ۸ ساعت متوالی پای مسیر بودند، و در این مدت با وجود تقاضای مکرر من و رئیس هیئت داوری، آب یا چایی هم از طرف میزبان در اختیارشون قرار نمی گرفت، تا جایی که خود کادر مجبور به پیگیری و تهیه اش شدند.
مسئولیت رئیس هیئت داوری در رابطه با فراخوانی از قرنطینه:
در بخش ۱.۴.۱ قانون نوشته شده:
Although the Jury President does not normally have a judging role, they may at any time choose to carry out any judging task generally assigned to the IFSC Judge or other judges should they deem that necessary.
به موجب این بند اولا رئیس هیئت داوری “به منظور قضاوت” ملزم به حضور پای مسیرها نیست، و این از وظایف رده بند مسابقه هست. که فکر می کنم بنده در این مورد کوتاهی نکردم. به علاوه رئیس می تونه در صورت لزوم وظایف هر کدوم از اعضای کادر رو انجام بده. چه لزومی بیشتر از اینکه به علت کمبود کادر و ۱۰ مسیره بودن مسابقه، شخصی برای همراهی مسابقه دهنده از قرنطینه به پای مسیر اول و توجیه اون ها وجود نداره. لذا این عمل رئیس هم، نه تنها مغایرتی با قانون نداره، بلکه مطلوب ایشون هم نیست و از روی اجباره. (ایشون مسئول قرنطینه نبودند!)
در رابطه با مساله ی تذکر هنگام تشویق یا…:
دو مورد از متن قانون:
۷.۷.۲ : Articles 7.7.3 to 7.7.6 (the “Isolation Rules”) shall apply to all rounds of Boulder competitions.
7.7.5 :Competitors shall have no knowledge of the boulders other than that obtained during the official observation period or that communicated to them by the Jury President or the judges. It is the sole responsibility of each competitor to fully inform themselves with respect to all instructions regarding the boulders. For the avoidance of doubt:
a) Whilst in the Competition Area, competitors are not permitted to seek any information from persons outside the Competition Area, unless specifically authorised to do so by the Jury President;
b) Competitors who have completed their attempt(s) on a boulder and who for any reason remain in the Competition Area must not pass any information concerning that boulder to any competitor who has not yet attempted that route/boulder.
با توجه به قسمت ب بند ۷.۷.۵ از قانون، مسابقه دهندگان چه موقعی که تلاششون تموم شده، و چه زمانی که هنوز در منطقه مسابقه هستند، نباید “هیچ اطلاعاتی” در رابطه با بولدر با یکدیگر تبادل کنند. تمایزی بین تشویق و تقلب قرار داده نشده. برای شفاف سازی بیشتر فقط اضافه می کنم که گاهی موارد تشویق می تونه معنا دار باشه، به همین جهت تاکید شده که هیچ اطلاعاتی!
در ۷.۷.۲ تاکید شده که این قوانین برای تمام مراحل بلدر باید رعایت بشه. اینم بگم که در مرحله ی مقدماتی سرطناب که به صورت فلش هست، تبادل اطلاعات در هر زمان، بلامانع هست.
در رابطه با دیواره غیر استاندارد:
حرفی نمی تونم بزنم. قطعا دیواره استاندارد در مورد سرعت بسیار مهم هست. در اکثر مسابقات، دیواره ها در گرایش های دیگه هم مطابق استاندارد ها نیست. در این مورد امیدوارم مسئول مربوطه راهی به جز برگزار نکردن مسابقه پیدا کنند!!
در رابطه با دستگاه زمان سنج:
اگرچه دستگاه زمان سنجی که از قبل روی دیواره بود،سالم نبود، اما دستگاهی که بلاخره برای مسابقه نصب شد از بهترین دستگاه‌های موجود می‌باشد که در مسابقات جهانی نیز از آن استفاده گردیده و مورد تایید IFSC است، این دستگاه همچنین بر روی دیواره مرتبا تست شد و هیچ ایرادی نداشت. به عبارت دیگه، سنسور های دست و پا، دستگاه مادر، نمایشگر و نرم افزار همگی سالم بودند. تنها مشکل ، از جانب بلندگویی بود که برای بلند پخش شدن صدای بوق استفاده می کردیم، که چندین بار قطع شد. تاکید می کنم، در این موارد هم دستگاه زمان سنج به خوبی کار می کرد، فقط صدای بوق استارت “بلند” پخش نمی شد. در تمام این موارد حتی اگه ورزشکار اعتراضی هم نداشت، من بهشون توضیح دادم که این اتفاق حادثه فنی هست و می تونند بعد از زمان استراحت، مجددا صعود کنند.
در رابطه با قوانین دست و پاگیر مطرح شده در جلسه فنی:
طراحان بهتر از داورها می دونند چرا محدودیتی برای مسیر وضع میشه و چطور باید در این موارد نشانه گذاری کرد. من در این مورد و تصمیمات طراحان دخالتی نمی کنم. اما به هر صورت از نظر داوری، توضیحات مطرح شده در جلسه فنی مغایرتی با قوانین نداره، هرچند که به عنوان پیشنهاد، واضح بودن خطاها هنگام مشاهده مسیر، بسیار بسیار مطلوب تره.
توضیحات من فقط به منظور روشن تر شدن برخی تصمیمات مبنی بر قانون بود. و این امر با توجه به تاکید خود ورزشکاران جهت شرکت در مسابقات جهانی ضروری هست. کار دیگه ای که از دست من برمیاد این هست که برخی از ابهامات و قوانینی که شاید تا به حال از سمت ورزشکار بهشون توجهی نشده و یا تغییر کرده رو در فرصت دیگه ای باز هم مطرح کنم تا در مسابقات بعدی هم داور و هم ورزشکار، آماده تر حاضر باشند.
در انتها تشکر می کنم از انتقادات مطرح شده. کادر داوری خصوصا در شرایط خسته کننده، قطعا بدون اشتباه نخواهند بود، و مطرح کردن این انتقادات و فضای گفت و گو قطعا به کیفیت مسابقات اضافه می کنه.